Γεννιόμαστε μαζί με τούς νεκρούς:
Δες, επιστρέφουν, και μάς φέρνουν μαζί τους.
Ή στιγμή τού τριαντάφυλλου κι ή στιγμή τού σμίλακα
Είναι μιας ίσης διάρκειας. Ένας λαός χωρίς 'Ιστορία
Δεν εξαγοράζεται απ' το χρόνο, γιατί ή 'Ιστορία είναι ένα σχέδιο , από άχρονες στιγμές. Έτσι, καθώς το φως εξασθενίζει
Ένα χειμωνιάτικο απομεσήμερο, σε κάποιο απόμερο παρεκκλήσι .

Με την έλξη τής Αγάπης τούτης και τη φωνή τού Καλέσματος αυτού

Δε θα πάψουμε να εξερευνούμε
Κι όλης μας τής εξερεύνησης το τέλος
Θα 'ναι να φτάσουμε εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε
Και να γνωρίσουμε για πρώτη μας φορά το μέρος.
Μες από την άγνωστη, στη μνήμη χαραγμένη πύλη
Όταν το στερνό κομμάτι γης πού απόμεινε για ν' ανακαλυφθεί είναι εκείνο πού ήταν ή αρχή'
Στην πηγή τού μακρύτερου ποταμού
Ή φωνή τού κρυμμένου καταρράχτη
Και τα παιδιά στη μηλιά
τ άγνωστα, επειδή δεν τα ζητήσαμε
Αλλά ακουστά, μισό-ακουστά, μέσα στην ησυχία
Ανάμεσα σε δύο κύματα τής θάλασσας.
Γρήγορα λοιπόν, εδώ, τώρα, πάντοτε
Μια κατάσταση απόλυτης απλότητας
(Κοστίζοντας όχι λιγότερο απ' το καθετί)
Κι όλα θα πάν καλά και
Το καθετί θα πάει καλά
.Όταν προς τα μέσα διπλωθούν οι γλώσσες τής φλόγας
Μέσα στο σταυρόκομπο τής φωτιάς
Κι ή φωτιά και το ρόδο γίνουν ένα.

T.S. ELIOT