θα αναδημοσιεύσω μια παλιά καταχώρηση μου, με αφορμή μια προσωπική μου υπόθεση, και θα την αφιερώσω στον άνθρωπο αυτόν που με "προβλημάτισε", με "προβληματίζει" και για άγνωστο καιρό ακόμα θα με "προβληματίζει"...
τίποτα πιο επίκαιρο, πιο εύστοχο και πιο διαχρονικό από το κομμάτι των αδερφών λοστ μποντις, προς γνώση και συμμόρφωση..
α και κάτι ακόμα, η σιωπή μου δεν είναι αδυναμία...είναι ανοχή και καταννόηση, όσο χαζός και να είμαι....


" Έψαξα προχθές μες τα μαλλιά σου
μπας και βρω μια ψείρα ζωντανή
μα δεν υπήρχε ούτε μία ψυχή.

Λούζεσαι πολύ συχνά πρόσεξε πολύ καλά
θα τα κάψεις τα μαλλιά σου.

Παίρνεις ότι παίρνουν και οι άλλες
εκείνες οι σαχλές στη δουλειά,
το γράφουν και τα περιοδικά.

Λούζεσαι πολύ συχνά πρόσεξε πολύ καλά
θα τα κάψεις τα μαλλιά σου.
Καιρός πια να σταματήσεις
τα σκληρά καλλυντικά
θα την εύρεις μια μέρα ξαφνικά....

Λούζεσαι πολύ συχνά πρόσεξε πολύ καλά
θα τα κάψεις τα μυαλά σου!!!! "