O Marc Moulin είναι ο χαμενος κρικος αναμεσα στην σημερινη ηλεκτρονικη jazz και την acid jazz των αρχων του '70. Η συχνη χρήση synth και πρωτοτυπων ηλεκτρονικων εφε μεσα από την ηχητικη επεξεργασια των κομματιων, μαζι με τις jazz και soul ενορχηστρωσεις του moulin ήταν δεκαετιες μπροστα από την εποχή τους.

Οι placebo ήταν ένα μοναδικο φαινομενο στα κατά τα άλλα λιμναζοντα νερα της συγχρονης jazz. Οι τρεις δισκοι που κυκλοφορησαν κατά την διαρκεια της δρασης τους είναι απιστευτα δυσευρετοι και η μονη συλλογη κομματιων τους που υπαρχει είναι η παρακατω

Marc Moulin - "Placebo Sessions 1971 - 1974"