Το επάγγελμα μου το εξασκώ στο Κάιρο και στη Δαμασκό


Χρόνους εννιά και πλέον σαν ένας Χαμαιλέων


Πρωί πρωί χαράματα κόβω απ' τον ήλιο γράμματα


Στη γλώσσα που διαβάζουνε οι αγράμματοι και αγιάζουνε


Κατά τις έντεκα παρά το στήνω μες την αγορά


Πουλάω φως ουράνιο στοίχους απ' το κοράνιο


Πουλάω το όχι και το ναι, και όσα ποτέ δεν είδανε


Στην Λεϊλά στην Λεϊλέ πουλάω το ροζ και το βιολέ


Στην Λεϊλά στην Λεϊλέ





Δεν είμαι Μωαμεθανός ούτε και ανήκω κανενός


Σε όσους και να πάω τόπους ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους





Στο τζαμί την ώρα που είναι οι πιστοί και προσκυνούνε


Κάνω και έρχονται από πέρα τα ουρί μες τον αέρα


Μια στιγμή στο δειλινό ρίχνω χρώμα γαλανό


Κι ύστερα πάνω απ' τα κάστρα πάω να καρφώσω τ' άστρα


Το επάγγελμα μου το εξασκώ στο Κάιρο και στη Δαμασκό


Χρόνους εννιά και πλέον σαν ένας Χαμαιλέων


Δεν είμαι Μωαμεθανός ούτε και ανήκω κανενός


Σε όσους και να πάω τόπους ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους


Σε όσους και να πάω τόπους





Δεν είμαι Μωαμεθανός ούτε και ανήκω κανενός


Σε όσους και να πάω τόπους ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους


Δεν είμαι Μωαμεθανός ούτε και ανήκω κανενός


Σε όσους και να πάω τόπους ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους


Δεν είμαι Μωαμεθανός ούτε και ανήκω κανενός


Σε όσους και να πάω τόπους ίδιους βρίσκω τους ανθρώπους...




Λόγια του Οδυσσέα Ελύτη και τραγούδι από τα "Μωρά στη Φωτιά"