"Ξέρεις, γιατρέ, είμαι ένας ανθρωπάκος, κι αυτή είναι μια μικρή πόλη, αλλά φαίνεται να υπάρχει στους ανθρώπους μια σπίθα που μπορεί να ξεσπάσει σε φλόγα. Φοβάμαι, φοβάμαι τρομερά και σκέφτηκα όλα όσα θα μπορούσα να κάνω για να γλιτώσω τη ζωή μου και ύστερα μου έφυγε ο φόβος και κάποιες φορές νιώθω τώρα κάτι σαν έξαρση, σα να 'μουν μεγαλύτερος και καλύτερος απ' ότι είμαι και ξέρεις τι σκεφτόμουνα, γιατρέ; (Χαμογέλασε στη θύμηση). Θυμάσαι στο σχολείο, στην απολογία; Θυμάσαι εκεί που ο Σωκράτης λέει: Κάποιος θα πει: και δεν αισχύνεσαι, Σωκράτη, για μια ζωή που θα σε φέρει σ' έναν πρόωρο θάνατο; Σ' αυτόν μπορώ ν' απαντήσω: κάνεις λάθος σ' αυτό, ένας άνθρωπος που αξίζει κάτι, δεν θα 'πρεπε να λογαριάζει αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει, αλλά μονάχα να σκέφτεται αν πράττει δίκαια ή άδικα."
Τζων Στάινμπεκ