Όταν οι θεοί και οι δαίμονες, όλοι τους παιδιά του Πραζαπάτι, πολεμούσαν μεταξύ τους, οι θεοί έκλεψαν την Ουντγκίθα, την Αρχή της Ζωής, ελπίζοντας ότι με τη βοήθειά της θα νικούσαν τους δαίμονες.

Στοχάστηκαν την Ουντγκίθα που λειτουργεί από τη μύτη, αλλά οι δαίμονες βρήκαν μια τρύπα να περάσει το κακό. Όποιος λοιπόν αναπνέει, μυρίζει και τις όμορφες μυρωδιές και τις άσχημες. Άρα, η όσφρηση είναι άρρωστη.

Στοχάστηκαν την Ουντγκίθα που λειτουργεί σαν λέξη, αλλά οι δαίμονες βρήκαν μια τρύπα να περάσει το κακό. Όποιος λοιπόν μιλάει, λέει και αλήθειες και ψέματα. Άρα, οι λέξεις είναι άρρωστες.

Στοχάστηκαν την Ουντγκίθα που λειτουργεί από το μάτι, αλλά οι δαίμονες βρήκαν μια τρύπα να περάσει το κακό. Όποιος λοιπόν βλέπει, βλέπει και τα όμορφα και τα άσχημα πράγματα. Άρα, η όραση είναι άρρωστη.

Στοχάστηκαν την Ουντγκίθα που λειτουργεί από το αυτί, αλλά οι δαίμονες βρήκαν μια τρύπα να περάσει το κακό. Όποιος λοιπόν ακούει, ακούει και καλά και κακά πράγματα. Άρα, η ακοή είναι άρρωστη.

Μετά στοχάστηκαν την Ουντγκίθα που λειτουργεί σαν σκέψη, αλλά οι δαίμονες βρήκαν μια τρύπα να περάσει το κακό. Όποιος λοιπόν σκέφτεται, σκέφτεται και το δίκιο, την αλήθεια ή το καλό, και το άδικο, το ψέμα ή το κακό. Άρα, η σκέψη είναι άρρωστη.

(Σχαντόγκια Ουπανισάντ)
Roger Zelazny