«Αν λες "σ' αγαπώ", τότε έχεις ερωτευτεί τις λέξεις.» ~ j. baudrillard

Θέλω να κλείσουν τα στόματα των ανθρώπων. Θέλω για ένα χρόνο, ίσως και παραπάνω, να χαθεί η δυνατότητα ομιλίας απ' το είδος που αυτο-αποκαλείται homo-sapiens. Ούτε κραυγές, ούτε νεύματα.

Σιχάθηκα τις λέξεις, τις εύκολες, που υπονοούν το επίπλαστο. Πάντα είναι εύκολες. Ακόμα κι όταν δυσκολευόμαστε να τις εκφέρουμε, πάλι εύκολες είναι. Ο μετασχηματισμός των αισθημάτων και των συναισθημάτων σε συμβολισμούς ανοίκειους.

Θέλω να δω πως θα εκφράσουμε τότε την αγάπη μας. Θέλω να δω αν θα γίνουμε κατανοητοί. Όχι πως έχει μεγάλη σημασία. Η αγάπη είναι πράξη εγωιστική κατά μία έννοια. Δεν περιμένω κατανόηση, μόνο ικανοποίηση.

Αλλά όπως και να το κάνουμε έχει ένα ενδιαφέρον. Η ανικανότητα ουσιαστικού μετασχηματισμού της αγάπης, όχι σε κάτι που μετριέται, ούτε σε κάτι που το πιάνει η ακοή. Αλλά σε μια βεβαιότητα αναίτια. Μια βεβαιότητα που δε στηρίζεται πουθενά. (Το αντίδοτο στα πήλινα πόδια της βεβαιότητας είναι η αιώρηση.)

Δεν μπορούμε (όσο απελπισμένα κι αν το θέλουμε μερικές φορές) να μπούμε μες στο μυαλό των άλλων ανθρώπων. Περιοριζόμαστε στις εικασίες που εξάγουμε απ' τις συμπεριφορές (οι συμπεριφοριστές ψυχολόγοι μπορούν να σηκωθούν απ' τους τάφους τους). Αλλά λησμονούμε πως το ίδιο κάνουν κι οι άλλοι με μας.

Η ασάφεια στη συμπεριφορά μας είναι αναπόφευκτη, ίσως κι επιθυμητή. Στο μέτρο που τα λόγια είναι αναγκαία, το ψέμα θα τραγουδάει θριαμβευτικά. Όταν το τραγούδι τελειώσει, θα 'χουν μείνει μόνο σκελετοί. Το μόνο αληθινό είναι αυτό αυτό που λέει το σώμα μας, ακόμα και στον πιο ακίνητο χορό.

«Η ανώριμη αγάπη πρεσβεύει: "Σ' αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι". Η ώριμη αγάπη πρεσβεύει: "Σε χρειάζομαι γιατί σ' αγαπώ"» ~ e. fromme

Δεν προλαβαίνω να το σκεφτώ αυτό. Αρκετά με τα λόγια. Στον κόσμο μου η ανωριμότητα συνήθως κυκλώνει τα λόγια... Νομίζω (και άρα αποκλείεται να κάνω λάθος) πως η ωριμότητα βρίσκεται μόνο στις κινήσεις. Όσο πιο χορευτικές τόσο πιο ώριμες...

~ comzeradd

[άρθρο που δημοσιεύτηκε στο φαν-ζειν: chimeres]