Το αποτέλεσμα ήταν τραγικά προβλέψιμο. Αποκλεισμένοι από κάθε νόμιμη διαδικασία, εξοργισμένοι και σε απόγνωση όσον αφορά την παραμικρή πιθανότητα δικαιοσύνης, τα πιο ριζοσπαστικά μέλη του FIS αποσχίστηκαν σε μια μορφή αντάρτικης οργάνωσης, την Ένοπλη Ισλαμική Ομάδα (GIA), και άρχισαν μια τρομοκρατική εκστρατεία στις ορεινές περιοχές νοτίως του Αλγερίου. Έγιναν σφαγές στις οποίες αφανίστηκαν πληθυσμοί ολόκληρων χωριών. Δημοσιογράφοι και διανοούμενοι, οπαδοί της εκκοσμίκευσης και θρησκευόμενοι έγιναν επίσης στόχος. Γενικά, θεωρήθηκε ότι οι ισλαμιστές ήταν εξ' ολοκλήρου υπεύθυνοι γι' αυτές τις φρικαλεότητες, σταδιακά όμως εγέρθηκαν ερωτήματα που έριξαν φως στο γεγονός ότι κάποιες μερίδες των αλγερινών ενόπλων δυνάμεων όχι μόνον συναίνεσαν, αλλά και έλαβαν μέρος στις δολοφονίες με σκοπό τη δυσφήμιση της GIA. Τώρα υπήρχε ένα εφιαλτικό αδιέξοδο. Τόσο το FLN όσο και το FIS διχάστηκαν εσωτερικά από τη διαμάχη των πραγματιστών, οι οποίοι ήθελαν μια λύση, με τους οπαδούς της σκληρής γραμμής, που αρνούνταν να διαπραγματευθούν. Η βία του αρχικού πραξικοπήματος για την αποτροπή των εκλογών είχε οδηγήσει σε ανοιχτό πόλεμο ανάμεσα σε θρησκευόμενους και οπαδούς της εκκοσμίκευσης. Τον Ιανουάριο του 1995, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία βοήθησε να οργανωθεί μια συνάντηση στη Ρώμη, που θα έφερνε σε συνομιλία τις δύο πλευρές, αλλά η κυβέρνηση του Ζερουάλ αρνήθηκε να συμμετάσχει. Μια χρυσή ευκαιρία χάθηκε. Η ισλαμική τρομοκρατία συνεχίστηκε κι ένα συνταγματικό δημοψήφισμα απαγόρευσε όλα τα θρησκευτικά πολιτικά κόμματα.
Η τραγική περίπτωση της Αλγερίας πρέπει να γίνει παράδειγμα προς αποφυγήν στο μέλλον. Η καταπίεση και ο καταναγκασμός βοήθησαν να εξωθηθεί μια απογοητευμένη μουσουλμανική μειοψηφία σε μια βία που παραβιάζει κάθε θεμελιώδες αξίωμα στο Ισλάμ. Μια επιθετική εκκοσμίκευση οδήγησε σε μια θρησκευτικότητα - παρωδία της αληθινής πίστης. Το γεγονός αυτό αμαύρωσε ακόμα περισσότερο την έννοια της δημοκρατίας, την οποία η Δύση θέλει να προωθεί εναγωνίως, αλλά η οποία, όπως φαίνεται, έχει όρια όταν η δημοκρατική διαδικασία μπορεί να οδηγήσει σε μια εκλεγμένη ισλαμική κυβέρνηση. Ο κόσμος στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες φάνηκε ότι αγνοούσε τα διάφορα κόμματα και τις ομάδες που υπήρχαν μέσα στον ισλαμικό κόσμο. Το μετριοπαθές FIS εξισωνόταν με τις πιο βίαιες φονταμενταλιστικές ομάδες και συνδεόταν στο δυτικό νου με τη βία, την ανομία και την αντιδημοκρατική συμπεριφορά, που σε αυτή την περίπτωση είχαν επιδείξει οι του FLN, που ήταν οπαδοί της εκκοσμίκευσης.


τέλος 5ης ενότητας
συνεχίζεται.....

(θα ολοκληρωθεί σε 8 ενότητες)
(Ισλάμ, Μια σύντομη ιστορία) Κάρεν Άρμστρογκ.