"Στο επιστημονικής φαντασίας διήγημα "Fahrenheit 451" του Bradbury (1953), το οποίο ο Φ.Τριφό γύρισε σε φιλμ, η ιστορία διαδραματίζεται σ' έναν μελλοντικό κόσμο, όπου η κατοχή και η ανάγνωση βιβλίων αποτελεί έγκλημα.

Οι πολίτες κρατούνται σε μια κατάσταση τεχνητής ψυχικής ευφορίας, με ναρκωτικά και τεράστιες οθόνες τηλεόρασης παντού γύρω τους. Υποχρεούνται να ασχολούνται με ασήμαντα γεγονότα, ώστε να αποσπάται η προσοχή τους από σημαντικά θέματα που αφορούν άμεσα τη ζωή τους. Αυτό επιτυγχάνεται με τηλεπαιχνίδια και οθόνες τηλεόρασης μέσα και έξω από τα σπίτια κατά την διάρκεια των οποίων μπορούν να συμμετέχουν ενεργά ακόμη και οι τηλεθεατές. Τεράστια "πάρκα αναψυχής" ενισχύουν ακόμη περισσότερο την αδιαφορία για αυτά που τους αφορούν άμεσα. Άνθρωποι που σκέπτονται ελεύθερα και ανεξάρτητα θεωρούνται επικίνδυνοι για τη διατήρηση αυτού του συστήματος και τα βιβλία θεωρούνται η κύρια αιτία αυτής της "αντικοινωνικής δράσης". Η πυροσβεστική υπηρεσία είναι υπεύθυνη για την ανακάλυψη και καταστροφή των βιβλίων. Ένα μηχανικό σκυλί την βοηθάει να ανιχνεύσει τα κρυμμένα βιβλία και να τα κάψει, συλλαμβάνοντας τους κατόχους των. Ο αριθμός 451 που φέρουν τα κράνη των πυροσβεστών είναι ο βαθμός της κλίμακας Φαρενάιτ στον οποίο καίγεται το χαρτί.

Το πιο τρομαχτικό όμως είναι, πως αυτή η κοινωνική οργάνωση δεν έχει επιβληθεί από έναν δικτάτορα αλλά δημιουργήθηκε σιγά σιγά και ανεπαίσθητα μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Οι άνθρωποι πείσθηκαν δημοκρατικά να επιλέξουν αυτόν τον τρόπο αυτοοργάνωσης, αφού είχαν ήδη προετοιμαστεί ψυχολογικά μέσα από τη διαφήμιση της τηλεόρασης και την καταναλωτική υστερία του shopping therapy. Αν αυτή η ιστορία σας φαίνεται πολύ φανταστική για να γίνει κάποτε πραγματικότητα σας υπενθυμίζω πως το ίδιο λέγανε και για το "1984" του Όργουελ.

Σήμερα, ζούμε ήδη μέρος του φανταστικού κόσμου του, μόνο που οι περισσότεροι το αγνοούν. Αν η ιστορία σας φαίνεται πολύ φανταστική, ρίξτε μια ματιά γύρω σας και θα δείτε πόσοι ζουν ήδη στον φανταστικό κόσμο του Bradbury και πόσοι άλλοι θα προτιμούσαν μια ξέγνοιαστη ζωή με χαπάκια "ευτυχίας" καθηλωμένοι μονίμως μπροστά στην τηλεόραση. Έτσι δεν είναι τυχαίο, πως σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ, που έγινε σε 33 χώρες, οι 15χρονοι μαθητές μας βγήκαν τελευταίοι στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων..."

Απόσπασμα από άρθρο του Αλέξανδρου Πιστοφίδη

[blade runner - cyborg test.mp3]