Αφού βρισκόμαστε πια για τα καλά στον Αύγουστο και κανείς πια δε μας διαβάζει (ότι και καλά πριν γινόταν πανικός) συν το γεγονός ότι ακόμα δεν έχω πάει διακοπές (...), σκέφτηκα να ανεβάσω ένα light post (κι άλλο;) το οποίο μη με ρωτήσετε γιατί αλλά θέλω να το αφιερώσω στον Stamen Feson. Έτσι απλά...
Αυτά που ακολουθούν είναι αποσπάσματα από άρθρο της Μαργαρίτας Πουρνάρα στο GK της καθημερινής:
"Το τέλος μιας σχέσης και η περίοδος της ανάρωσης είναι εντελώς διαφορετική διαδικασία για τους άντρες και για εμάς. Κάθε φορά που ζω ένα χωρισμό, η καθημερινότητα σκοτεινιάζει.
Οι άντρες μετά από χωρισμό είναι άλλη ιστορία. Άκρως εξοργιστική για εμάς. Μπορείς να γνωρίσεις κάποιον που να δείχνει τρελός για εσένα και να έχει χωρίσει από γάμο την περασμένη εβδομάδα. Τίποτα - μα τίποτα - επάνω του δεν δείχνει ότι είναι τσακισμένος ψυχολογικά, ότι του στοίχησε, ότι πόνεσε. Το πολύ πολύ να δηλώσει εξαρχής ότι δεν είναι έτοιμος να μπει σε μια σοβαρή σχέση, γεγονός που αποτελεί το μεγαλύτερο δέλεαρ για τον γυναικείο πληθυσμό. Οι υποψήφιες συνοδοί του θα μπουν αμέσως στη σκέψη του να τον βοηθήσουν να γιατρέψει τις πληγές του από την "πρώην".
Ενώ ο άντρας σε ανάρρωση είναι ερωτεύσιμος, η γυναίκα που βγαίνει από σχέση είναι προς αποφυγήν. Ουδείς εκπρόσωπος του ισχυρού φύλου έχει διάθεση να ασχοληθεί και να επιλύσει τα γυναικεία ψυχολογικά θέματα.
Άλλωστε, το ζήτημα του ψυχολογικού background (πόσες σχέσεις είχε κανείς πριν, πότε ήταν η τελευταία, γιατί χάλασε) είναι ένα πακέτο πληροφοριών που αφορά τις γυναίκες αλλά όχι τους άντρες. Δεν αισθάνονται ότι πρέπει οπωσδήποτε να μάθουν τι έκανες πριν από αυτούς, αρκεί να είσαι γλυκιά ευχάριστη και διαθέσιμη. Που δεν είσαι καθόλου, αν έχεις βγει από δεσμό πρόσφατα. Εκείνοι θα τονίσουν ευθαρσώς ότι κάτι είχαν (από one night stand μέχρι 25ετή γάμο, δεν έχει και μεγάλη σημασία βρε αδερφέ) και θα συνεχίσουν να φλερτάρουν απτόητοι.
Γιατί να χολοσκάνε; Κοιτούν μπροστά με αισιοδοξία, με την ακλόνητη πεποίθηση ότι μπορούν να κάνουν παιδιά μέχρι και τα 70 τους χρόνια και ότι κάποια θα βρεθεί που να τους ερωτευτεί τυφλά. Και δεν πέφτουν έξω. Απλώς η Φύση είναι άδικη..."