chat
pop out   pop out
  now playing: μουσικές του κόσμου / by: μαυρουδάκης  live
loading...
feed twitter facebookmyspace flickr youtube
zine
radio
blog
about
free broadcasting universe | blog | απόψεις | επικαιρότητα | πολιτισμός | προτάσεις | αρχείο | πρόσφατα σχόλια |

blog: Benjamin Button
by: baphomet
[25.01.2009]

Το “the soundtrack of our lives” γι' αυτήν την εβδομάδα σας προτείνει:

The Curious Case of Benjamin Button

Το σενάριο είναι βασισμένο σε βιβλίο του Scott Fitzgerald, όπου ο ήρωας μας Benjamin Button είναι ένας ασθενικός γέροντας, ο οποίος για αδιευκρίνιστους λόγους αρχίζει ξαφνικά να γίνεται ολοένα και νεότερος. Η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου όταν σε ηλικία 50 ετών ερωτεύεται μια κατά πολύ νεότερη του γυναίκα, με την οποία θα πρέπει να βρουν τρόπους να συνυπάρξουν, αφού εκείνη μεγαλώνει ηλικιακά, ενώ εκείνος γίνεται όλο και νεότερος.

Πρόκειται για μια συγκινητική ιστορία βγαλμένη από την αιώνια μάχη του ανθρώπου για τη φθορά του χρόνου και το αναπόφευκτο, που αυτός σε οδηγεί...

Και μιας και ο λόγος περί χρόνου, η ταινία διαρκεί 166 λεπτά, κι αν στο δεύτερο μέρος μισό παρακαλάτε να μην τελειώσουν, ίσως στο πρώτο μέρος όμως να κοιτάξετε λίγο στα κρυφά 1-2 φορές το ρολόι σας...

Ο Brad Pitt είναι ικανοποιητικός ενώ η
Cate Blanchett απλά υπέροχη, στοιχειοθετώντας έτσι ένα από τα καλύτερα εφετινά κινηματογραφικά ζευγάρια.

Η ταινία είναι πολύ καλή αλλά... Δυστυχώς υπάρχει αυτό το αλλά.

Προσωπικά, θεωρώ τον David Fincher ως έναν από τους καλύτερους εν ζωή σκηνοθέτες με υπέροχες ταινίες στον ενεργητικό του, όπως το “Seven” (1995), το “Fight Club” (1999) και στις δύο πρωταγωνιστούσε και πάλι ο Brad Pitt, το “The Game” (1997), ίσως το “Panic Room” (2002), αλλά σίγουρα το “Zodiac” (2007).

Δυστυχώς λοιπόν το “The Curious Case of Benjamin Button” αν και ωραίο, βρίσκετε ένα κλικ πιο κάτω...




 

1 σχόλιο:

[@: Ιαν. 30, 2009, 10:16 πμ., by: anna mezcla]

Μια ενδιαφέρουσα λόγω του σεναρίου της φυσικά ταινία. Μια όντως υπέροχη Cate Blanchett που μας υπενθυμίζει με την ερμηνεια της γιατί θεωρειται τόσο ξεχωριστή.
Μελετά την συνεχή αναμέτρηση με τον χρόνο όμως παράλληλα προσεγγίζει το θέμα της διαφορετικότητας. Εκεί λοιπόν φαίνεται να παρουσιάζει αδυναμίες αντιμετωπίζοντας το θέμα αυτό τόσο --Hollywoodιανά-- επιφανειακά. Επίσης στην βάση αυτης της διαφορετικότητας αποδέχεται την αδυναμία συνύπαρξης 2 ανθρώπων that were meant to be together και βέβαια διακαιολογεί ακόμα και την εγκατάληψη. Από την άλλη μεριά μας μιλάει για τη δύναμη της αγάπης που ξεπερνά τα εμπόδια και διατηρείται μέσα στον χρόνο. Και ναι, σε αυτό το σημείο υπάρχει μια αντίφαση στην ταινία. Σαν να μην ξέρει ακριβώς προς τα που να παέι. όχι, όχι, δεν θα αρχίζω τους παραλληλισμούς με το Hollywood και την USA - να ναι καλά οι άνθρωποι (αλλά από σχετική απόσταση).
Η ταινια ειναι εντελώς a-politic καθως κατατασσεται στην κατηγορια κοινωνικη-αισθηματικη. Παρ'όλα αυτά, όταν οι ήρωες κάποια στιγμή αναγκάζονται να πολεμήσουν στον Β'Παγκόσμιο Πόλεμο, ακούμε ωραία πράγματα για τους κακούς "κιτρινιαριδες" και τους πατριώτες αμερικάνους. Μηνύματα που περνούν "αφιλτράριστα" ακόμα και το 2008.
Παρ'όλα αυτά δεν είναι μια κουραστική ταινία-δεδομένης της μεγάλης χρονικής διάρκειας.Απλά δεν φεύγεις και "σοφότερος".
Enjoy-if :-)