Η κινηματογραφική πρόταση της εβδομάδας από το “soundtracks of our lives”:
O Lars von Trier σκηνοθετεί μια εκδοχή της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας Μήδεια, του Ευριπίδη, για τη δανέζικη τηλεόραση, “γυρίζοντας” τα πλάνα του εξ ολοκλήρου με αναλογική κάμερα.
Το σενάριο βασίζεται σε μια διασκευή που έκανε ο επίσης Δανός σκηνοθέτης Carl Theodor Dreyer το 1960, αλλά η ταινία δεν γυρίστηκε ποτέ όσο ζούσε ο ίδιος.
Ο μύθος έπεται της ιστορίας του Ιάσονα και των Αργοναυτών, παρουσιάζοντας μας τον Ιάσονα (Udo Kier) να επιστρέφει από την εκστρατεία, έχοντας το Χρυσόμαλλο Δέρας κι ετοιμάζεται πια να παντρευτεί την Γλαύκη, κόρη του Κρέοντα.
Κάνοντας όμως αυτό, εγκαταλείπει τη σύζυγό του Μήδεια (Kirsten Olesen), που είναι επίσης και μητέρα των δύο παιδιών τους. Όταν ο βασιλιάς εξορίζει τελικά τη Μήδεια, εκείνη καταστρώνει ένα σχέδιο εκδίκησης, που θα φέρει τη δυστυχία και τον πόνο σε όλους...
O Lars von Trier της πρώτης περιόδου, είναι μακράν ο καλύτερος Trier. Μετά το εξαίσιο “The Element of Crime”, ο Δανός σκηνοθέτης μετέφερε το 1988 τη δική του “Medea”, βασιζόμενη όπως προείπαμε σ' ένα σενάριο του Carl Theodor Dreyer, στον οποίο εξάλλου αφιερώνεται και η ταινία.
Η συγκλονιστική πραγματικά “Medea” του, είναι ένας ύμνος στο εικαστικό πειραματικό σινεμά, διάρκειας δυστυχώς, μόλις 75 λεπτών.
Αν λοιπόν μια ταινία μπορεί να χαρακτηριστεί ως πίνακας ζωγραφικής, αυτή είναι αναμφίβολα η “Medea”. Ο Trier, κατασκευάζει εδώ έναν οργασμικό πίνακα, μια συμφωνία χρωμάτων και στοιχείων της φύσης, που δίνουν με απάνθρωπη δύναμη την ιστορία μιας γυναίκας που αγάπησε με πάθος κι εκδικήθηκε με μανία.