η υπόθεση είναι λίγο πολύ γνωστή. ο κώστας γαβράς έχει φτιάξει μια ταινία η οποία προβάλεται στον προθάλαμο της γυάλινης αίθουσας με τα γλυπτά του παρθενώνα. η ταινία λοιπόν λογοκρίθηκε (ένα μέρος της) επειδή κομμάτι της ιστορίας του παρθενώνα είναι η λεηλασία των μαρμάρων του παρθενώνα απ' τους πρώτους έλληνες χριστιανούς και η μετατροπή του σε χριστιανικό ναό. περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο tvxs (1|2), μπορείτε να δείτε το επίμαχο σημείο στο youtube και να επιβεβαιώσετε την ιστορικότητα του video στη wikipedia.

το πόσο μεσαιωνική μπορεί να είναι μια τέτοια ενέργεια είναι αρκετά αυτονόητο και δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που πολιτικές αποφάσεις ήρθαν να ευχαριστήσουν εκκλησιαστικές πιέσεις.

το σημαντικό είναι το πως ως ελληνική κοινωνία (ή ελληνικό έθνος αν αυτό επιβεβαιώνει καλύτερα το φαντασιακό της) είναι πρόθυμη να ανέχεται τέτοιες ωμές παρεμβάσεις στην ερμηνεία της ιστορίας, παρέχοντας τόσο μεγάλη δύναμη στα ιερατεία και στους πολιτικούς υπηκόους τους (καθως η απόφαση πέρασε απ' το υπουργείο πολιτισμού), την ίδια στιγμή που στο όνομά της απαιτεί από ένα ιδιωτικών συμφερόντων μουσείο να επιστρέψει τα μάρμαρα του παρθενώνα (τα ίδια που αποκαθηλώθηκαν στο όνομα της παρθένου μαρίας).

νομίζω πως πλέον η ελλάδα έχασε κάθε δικαίωμα για έναν τέτοιο ισχυρισμό. από δω και πέρα το βρετανικό μουσείο μπορεί να επικαλεστεί αυτό το γεγονός ως επιχείρημα για να διατηρεί στη συλλογή του τα γλυπτά του παρθενώνα. αποδείξαμε πως τα μάρμαρα είναι σε πολύ καλύτερα "χέρια". το νέο μουσείο της ακρόπολης, η ελληνική κυβέρνηση, η ελληνική κοινωνία, στα δικά μου μάτια, είναι πλέον ανάξιοι για να τους εμπιστευτούν τα γλυπτά του παρθενώνα.

ΥΓ. το "αστείο" είναι πως οι ίδιοι κύκλοι που προωθούν και πιέζουν για τέτοιες ενέργειες λογοκρισίας, είναι πάνω-κάτω οι ίδιοι που μιλάνε για αρχαίο ελληνικό πνεύμα, ενιαία ελληνική φυλή και άλλα τέτοια παραμύθια. κάποια στιγμή ας αποφασίσουν γιατί μας κουράσανε αρκετά.

(αναδημοσίευση από autoverse)