Αυτή η πόλη τελικά, ψάχνει σε λάθος μέρος, να βρεί αυτό που ψάχνει. Αυτή η πόλη αναζητά γή, για να φυτέψει λίγο πράσινο και να αποκτήσει λίγο χρώμα και άρωμα. Αλλά πού! Ο χώρος είναι λίγος και κοστίζει! Κοστίζει ακριβά για να βάλεις ενα φτωχό πλήν τίμιο άνθος, που το μόνο που θα σου χαρίσει είναι μια στιγμιαία χαρά στο μάτι και στην καλύτερη περίπτωση μια μυρωδιά διαφορετική.

Κατεβαίνοντας Την Μητροπόλεως πριν κανά δυό μήνες, έξω απο το ξενοδοχείο Μητρόπολις, το βλέμα μου κατά λάθος στράφηκε στον ουρανό. Και τότε είδα κάτι που με έκανε να σταματήσω τα πάντα και να χαζέψω ένα θέαμα που αν μή τι άλλο είναι προτότυπο. Ένα κύμα απο μώβ και βιολετί λουλούδια (συγχωρέστε με για την περιγραφή αυτή, στα χρώματα ποτέ δεν ήμουν καλός) να ξεκινά απο την ταράτσα και να σταματά λίγα μέτρα πάνω απο το έδαφος. Ένα κτήριο ξαφνικά γίνεται ο κορμός ενός δέντρου μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Σκέφτηκα μονολογόντας, "Ω, τι σουρεάλ εικόνα"! Αλλά μετά απο λίγο σκέφτηκα οτι είναι μια εικόνα που έχει την μοίρα του Γκράφιτι. Ο χρόνος, η φύση η ο άνθρωπος θα επαναφέρει στην προηγούμενη μορφή του το κτίριο και όλο αυτο θα είναι άλλη μια χαριτωμένη ανάμνηση! Ο χομπίστας την άλλη μέρα το πρωί πήρε την φωτογραφική μηχανή και απαθανάτησε αυτήν την εικόνα πριν χαθεί.

Όπως και νά ' χει, ο τύπος/τύπισσα που το σκαρφίστηκε είναι πολύ μάγκας. Κατάφερε να δώσει ενδιαφέρον και χρώμα σε κάτι συνηθισμένο, και έκανε τους άλλους να δούν λίγο διαφορετικά αυτή την πόλη, κλέβοντάς τους ένα χαμόγελο!