Το 1964 ο Henri – Georges Clouzot, επιλέγει τη Romy Schneider και τον Serge Reggiani για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην ταινία “Η Κόλαση”. Επρόκειτο για ένα αινιγματικό και πρωτότυπο σχέδιο, μ’ έναν τρομερά μεγάλο προϋπολογισμό, μια ταινία που θα αποτελούσε ένα κινηματογραφικό γεγονός όταν θα προβαλλόταν στις αίθουσες της εποχής. Όμως, έπειτα από τρεις εβδομάδες γυρισμάτων, τα πράγματα πήραν δραματική τροπή. Το σχέδιο διακόπηκε και οι εικόνες, για τις οποίες λεγόταν ότι ήταν «απίστευτες», δεν θα αποκαλύπτονταν ποτέ.

Αυτές οι εικόνες, που παρέμειναν ξεχασμένες για περίπου μισό αιώνα, βρέθηκαν και είναι πολύ πιο εκπληκτικές απ’ όσο ήθελε ο θρύλος που τις συνόδευε. Μας διηγούνται σε μια μοναδική ταινία, όπου η τρέλα και η ζήλια έχουν γυριστεί σε υποκειμενική κάμερα, την ιστορία ενός καταραμένου γυρίσματος αλλά και την ιστορία του Henri – Georges Clouzot που είχε αφήσει εντελώς ελεύθερη, τη σκηνοθετική του ιδιοφυΐα.

Ενδιαφέρον όμως έχει εδώ και η συνύπαρξη δύο τόσο πολύ διαφορετικών ανθρώπων πίσω από την κάμερα, στην πρώτη τους μάλιστα ταινία. Ο Serge Bromberg είναι ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Lobster Films από το 1984 και έχει συγκεντρώσει υλικό από παλιές ταινίες σε μια συλλογή που αριθμεί περισσότερους από 40.000 σπάνιους τίτλους. Από το 1994 ασχολείται και με την εκτέλεση παραγωγών κυρίως ντοκιμαντέρ, αλλά και για την τηλεόραση. Όσο για τη Ruxandra Medrea, που συνεργάστηκε στη σκηνοθεσία του ντοκιμαντέρ, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στον χώρο του κινηματογράφου ως νομικός με εξειδίκευση σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Για να ξαναζωντανέψουν αυτή την ταινία που δε βγήκε ποτέ στις αίθουσες, οι σκηνοθέτες έπρεπε να κάνουν πολλές έρευνες και να συναντήσουν τους τότε συνεργάτες του Henri – Georges Clouzot. Ανάμεσα τους, ο Κώστας Γαβράς, ο οποίος ήταν βοηθός σκηνοθέτη στο στάδιο της προετοιμασίας, την Catherine Allegret, που θα έπαιζε στην ταινία τον πρώτο ρόλο στην καριέρα της, τον William lubtchansky, βοηθό οπερατέρ και πολλούς ακόμα. Όλοι τους δέχτηκαν να καταθέσουν τις μαρτυρίες τους για αυτή την τρελή περιπέτεια, τόσο σε ανθρώπινο όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.

Πράγματι, αυτή η ανασύνθεση του έργου, ξεκίνησε από την επιθυμία των σκηνοθετών να φέρουν πάλι στο φως την ιστορία που ήθελε να αφηγηθεί ο Clouzot, και όσο μπορεί να γίνει εφικτό κάτι τέτοιο, να κάνουν τον θεατή να τη ζήσει κι αυτός με τη σειρά του. Για τον λόγο αυτό, ο Jacques Gambin και η Berenice Bejo, παίρνουν τους αντίστοιχους ρόλους του Serge Reggiani και της Romy Schneider, ερμηνεύοντας ορισμένες σκηνές του αρχικού σεναρίου του Clouzot, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η σύνδεση με την αφήγηση.

Το L’ Enfer De Henri – Georges Clouzot, είναι μια ταινία, ένα ντοκιμαντέρ, ένα σεμινάριο θα λέγαμε καλύτερα, για κάθε επίδοξο κινηματογραφιστή. Αν μας άρεσε;

Είχαμε την ευκαιρία, να παρακολουθήσουμε το φιλμ, στο πλαίσιο του 11ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και με την υπέροχη Romy Schneider να στοιχειώνει ακόμα τα όνειρα, μα και τους εφιάλτες μας, το μόνο που μπορούμε με σιγουριά να πούμε είναι: Henri – Georges Clouzot, σ’ ευχαριστούμε…