Τα θηρία είναι πάντα άγρια. Τα άγρια δεν είναι πάντα θηρία. Τα πρόβατα δεν είναι ούτε άγρια ούτε θηρία!
Πρόβατα, λύκοι, λιοντάρια και αφρικάνικοι βούβαλοι. Τή σχέση έχουν μεταξύ τους; Τη σχέση έχουν με εμάς τους ανθρώπους και τις ομάδες; Ας ξεκινήσουμε την ανάλυση μας ψάχνοντας λέξεις "κλειδιά" στο λεξικό. Ξεκινάμε με την ομάδα. Είναι το σύνολο προσώπον, λίγον συχνά σε αριθμό, τα οποία βρίσκονται στον ίδιο χώρο. Εχουν κοινά γνωρίσματα και σκοπούς. Ενα απο αυτά, είναι να συγκρούεται με μία άλλη ομάδα, για να επικρατήσει και να κερδίσει.
Το πρόβατο, είναι ζώο τετράποδο, θυλαστικό, μυρικαστικό, με πυκνό σκούρο τρίχωμα. Αποκαλείτε και αρνί. Χαρακτηρίζεται ως πράο και άκακο. Κατα το Πάσχα, συνήθως είναι κακότυχο. Γυρνοβολάει πάνω σε μία σούβλα.
Ο λύκος είναι ένα σαρκοβόρο τετράποδο, με γκρίζο και τραχύ τρίχωμα, που μοιάζει με σκύλο και είναι ιδιαίτερα άπληστο και άγριο.
Θηρίο, ζώο άγριον μεγάλο και συνήθος σαρκοβόρο. Οπως λιοντάρια και τίγρεις. Είναι οτιδήποτε σκληρό και αιμοβόρο. Θηρία λέμε τα άτακτα παιδιά, αλλά και ότι έχει μεγάλη αντοχή.
Αγριος είναι αυτός που δεν έχει εξημερωθεί. Οπως το βουβάλι. Πρωτόγονο, απολίτιστο, που χαρακτηρίζεται απο επιθετικότητα και σκληρότητα. Αυτό που δύσκολα μπορεί να ελεγχθεί και να υποταχθεί.
Πρίν κλείσουμε τον hobbista στο τρελοκομείο για τις ασυναρτησίες του, ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή. Η ιδέα για όλα αυτά προήλθε απο μια διαφωνία που είχα με ένα φίλο μου. Εγώ πιστεύω στην ομάδα. Ο φίλος μου στο άτομο, στην μονάδα. Στον ένα και μοναδικό που κάνει τη διαφορά. Την ίδια κουβέντα, είχα και με έναν άλλο καλό μου φίλο σε ένα μπάρ. Μου είπε, πως ο λύκος πάει μόνος του. Τα πρόβατα πάνε μαζί. Γιατί φοβούνται. Με έβαλε σε σκέψεις.
Κατα διαβολική σύμπτωση, εκείνες τις ημέρες, είχα παει στο Αττικό ζωολογικό πάρκο. Εκεί έμαθα οτι ο λύκος δεν πάει ποτέ μόνος του. Κινείται ομαδικά με υψηλή αίσθηση της στρατηγικής. Είναι ένας δεινός κυνηγός. Αρα η μοναξιά του λύκου, είναι ένας μύθος. Το δε πρόβατο, είτε είναι με παρέα, είτε όχι, δεν έχει και πολύ τύχη. Δεν έχει μάθει να αμύνεται. Είναι άκακο. Αν δεν το προστατεύσει ο τσοπάνης με το τσοπανόσκυλο, don't cry for me Argentina! Ο λύκος θα φάει καλά. Αλλά ακόμα και αν δεν το φάει ο λύκος, θα το φάει ο τσοπάνης το Πάσχα.
Αλήθεια, άγρια θηρία υπάρχουν; Η απάντηση είναι ναί. Ομως υπάρχει μία διαφορά. Το θηρίο είναι άγριο. Το άγριο όμως δεν είναι κατ' ανάγκη θηρίο. Στο παραπάνω video που τιτλοφορείτε, ως "η μάχη στο Κρούγκερ" βλέπουμε τη διαφορά. Το λιοντάρι είναι αυτό που το λεξικό ορίζει θηρίο, και ο αφρικανικός βούβαλος αυτο που λέμε άγριο, (καθ'οτι δεν τρώει κρέας, είναι vegaterian).
Αποδυκνείεται , οτι τα άγρια θηρία, κινούνται πάντα σε ομάδες και όχι σκορποχώρι. Πάντα με στρατηγική!
Συμπέρασμα. Τα πρόβατα, οι λύκοι, τα άγρια και τα θηρία κινούνται σε ομάδες, αλλιώς θα τα φάει η πείνα και το μαύρο σκοτάδι. Η ομάδα των βουβαλιών (βλ. λέξη αγριο), ενήργησε αποτελεσματικά γιατί η ανάγκη βάρεσε κόκκινο. Με στρατηγική που θα ζήλευε ο Μ. Αλέξανδρος, κατατρόπωσε τον εχθρό.
Τα θηρία, όταν βρίσκουν ενωμένα τα άγρια, έχουν ζόρικη φάση να τραβήξουν.
Εμείς με την σειρά μας, θα πρεπει να επιλέξουμε που ανήκουμε. Είμαστε θηρία; Είμαστε άγριοι; Η είμαστε προβατάκια στη στάνη του τσοπάνη; Αν δεν είσαι πρόβατο, κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς απολίτιστος και προτόγωνος.Αλλά δεν τρέχει κάστανο. Πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί με αυτό που λέμε πολιτισμό. Ξέρω αρκετούς πολιτισμούς, που θέλουν τους ανθρώπους, ως άβουλα πρόβατα, που τα καθοδηγεί ο τσοπάνης, προς άγνωστη και συνήθως ύποπτη κατεύθηνση....
Η επιλογή είναι δική μας!
(Αποσπάσματα απο την εκπομπή hobbistas 24/4/2010)