“Η απελπισία είναι φυσική, όταν ο κίνδυνος είναι συγκεκριμένος. Ψυχολική, όταν αυτός είναι ενστικτώδης. Ποιος το 'χε γράψει; Ο Φρόιντ άραγε; Ή ο Γιουνγκ; Πως θα εκδηλωνόταν γι' αυτόν ο κίνδυνος; Θα τον καθάριζαν καταμεσής του δρόμου; Ή θα τον τσάκωσαν στον ύπνο; Μήπως τον έκλειναν απλώς σε μια στρατιωτική φυλακή; Θα τον βασάνιζαν, άραγε, για ν' αποσπάσουν όλα τα ντοκουμέντα που αφορούσαν στο πρόγραμμα;”

“Η οδύσσειά του είχε αρχίσει τον Ιούνιο του 1985, όταν εντάχθηκε στην ομάδα του καθηγητή Ουέην Σ. Ντρήβετς, του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σαιντ Λούις, στην Πολιτεία του Μισούρι. Οι επιστημόνες αυτοί είχαν αναλάβει μια μεγάλη αποστολή: να εντοπίσουν, χάρη στην τομογραφία με εκπομπή ποζιτρονιών, την περιοχή του φόβου μες στον εγκέφαλο. Για να πετύχουν το σκοπό τους, κατάρτισαν ένα αυστηρότατο πρωτόκολλλο πειραμάτων που αφορούσε στην πρόσκληση τρόμου σε μερικούς εθελοντές.”

Σε προηγούμενο post είχαμε μιλήσει για τον Jean Christophe Grange, το βιβλίο του οποίου Les Rivieres Pourpres – Πορφυρά Ποτάμια είχε μεταφερθεί στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Mathieu Kassovitz, με τον ίδιο τον συγγραφέα, να υπογράφει και το σενάριο. Στο ίδιο μήκος κύματος μας μεταφέρει πέντε χρόνια αργότερα και το “L' Empire Des Loups - Η Αυτοκρατορία των Λύκων”. Κι εδώ, το βιβλίο και το σενάριο υποφράφει πάλι ο Grange ενώ στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντάμαι για άλλη μια φορά τον Jean Reno.

“Όσο πιο παράλογα φαίνονται τα γεγονότα, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουν να είναι αληθινά...”