Πρίν απο ένα χρόνο είχα ανεβάσει ένα post στο blog του chimeres, με τίτλο Καρτ ποστάλ. Αυτό θέλησα να κάνω και φέτος. Τράβαγα φωτογραφίες καθ' όλη την διάρκεια των διακοπών μου αλλά καμία δεν μου έκανε εντύπωση. Την τελευταία μέρα της επίσκεψής μου στην Ρόδο τράβηξα αυτή τη φωτογραφία και είπα αυτή είναι!
Στις φετινές διακοπές μου έκατσα και σκέφτηκα τι σόι τουρίστας είμαι. Ετσι λοιπόν έκανα μια αναδρομή στο τί έκανα στις προηγούμενες διακοπές μου αλλά και στις φετινές. Εβγαλα λοιπόν το συμπέρασμα οτι ανήκω στην τάξη των περιηγητών. Αυτών που γυρνάνε παντού, προσπαθώντας να δούν όσα περισσότερα. Ετσι λοιπόν αποφάσισα να γράψω μερικά πράγματα απο όσα είδα απο τις διακοπές μου στο νησί των ιπποτών.
Η Ρόδος είναι σχετικά μεγάλο νησί. Αλλά αυτό δεν είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό της. Αυτό το νησί είναι απο τα λίγα που διαθέτει πραγματικά τουριστικές υποδομές. Και όχι χάρη στους Έλληνες αλλά στους Ιταλούς. Καλά διαβάζεται, Ιταλούς. Η ιταλοκρατία στο νησί έκανε και κάτι καλό. Οι Ιταλοί αξιοποίησηαν το νησί, γιατί ο Μουσολίνι ήθελε να το κάνει θερινή του κατοικία. Ετσι δημιουργήθηκαν αξιοθέατα, όπως οι το συντριβάνι και το σανατόριο στην Ελεούσα (που το έχουν σήμερα εντελώς παρατημένο), σαλέ (!) στον προφήτη Ηλία, τις πηγές στην Καλλιθέα με την υπέροχη παραλία και το Εθνικό Θέατρο (βρίσκεται νομίζω υπο ανακαίνηση). Ακριβώς απέναντι απο το Εθνικό θέατρο και το δημαρχείο,στο βόρειο μέρος του νησιού (γι' αυτούς που ξέρουν το νησί, μετά το Μανδράκι και πίσω απο τα ελάφια στην είσοδο του παλιού λιμένα) βρίσκεται ένα κτήριο που είναι πιστή αντιγραφή κτιρίων στη Βενετία.
Το πιό σημαντικό πράγμα που έκαναν οι Ιταλοί στο νησί, και πρέπει να τους ευγνωμονούν όχι μόνο οι Ελληνες, αλλά όλος ο κόσμος, ήταν η ανακαίνιση συνολικά της παλιάς πόλης, της μεγαλύτερης οχυρωμένης μεσαιωνικής πόλης, αλλά και την επανακατασκευή του κάστρου του Μεγάλου Μαγίστρου. Των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Ενα εντυπωσιακό κτίσμα, που σήμερα λειτουργεί σαν μουσείο. Επανακατασκευάστηκε, για να αράζει ο Μουσολίνι. Αλλά δεν νομίζω να πρόλαβε να το χαρεί λόγο του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Απ' ότι μου είπαν ντόπιοι (δεν ξέρω αν είναι αλήθεια), παλιότερα είχε φιλοξενήσει το καζίνο της Ρόδου αλλά και έναν παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς.
Σε αυτούς λοιπόν που τους αρέσει η περιήγηση και το περπάτημα, εκτός απο τα παραπάνω, τους προτείνω να επισκευτούν τα παρακάτω αξιοθέατα. Το μοναστήρι στην Φιλέρημο. Κάνει μπάμ οτι το έχουν φτιάξει καθολικοί ναΐτες. Εκπληκτικά κτίσματα, υπέροχη φύση, δεκάδες παγώνια, έρχονται κοντά σου για να τα ταΐσεις. Yπάρχουν απομεινάρεια κάποιου αρχαίου ναού και ένας τεράστιος σταυρός, οπου μπορείς να ανέβεις στη κορυφή του και να δείς ένα μεγάλο μέρος του νησιού, αλλά και κοντινά νησάκια. Κάμειρος. Μία απο τις πιο αρχαίες πόλεις της Ρόδου. Εξαιρετική αμφιθεατρική πολιτεία στα δυτικά του νησιού. Προμηθευτείτε νερό και καπέλο. Πολύ ζέστη, ελάχιστη σκιά. Μετά τραβάς στην κοιλάδα των πεταλούδων. Χιλιάδες πεταλούδες σε ένα φυσικό τοπίο που λές σίγουρα δεν είμαι σε νησί. Επόμενη στάση είναι η παραλία Αντονι Κουΐν για μπάνιο. Μια έκταση που είχε αγοράσει ο γνωστός ηθοποιός αλλά αργότερα αμφισβητήθηκε.
Αρκετοί μου έχουν πεί οτι η Λίνδος είναι ένα απο τα ομορφότερα μέρη του κόσμου. Θα συμφωνήσω μαζί τους.Βέβαια προετοιμαστείτε κατάλληλα. Πάρτε και ένα έξτρα φανελλάκι. Μιλάμε για απίστευτη ζέστη. Γραφικά σοκάκια και στη κορυφή η Ακρόπολη να δεσπόζει. ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να την επισκευτείτε. Ανεβαίνοντας με τα πόδια ή με γαιδουράκια σήμα κατατεθέν του νησιού. Μά ακόμη στάση είναι η εκκλησία της Παναγιάς, στο κέντρο της Λίνδου, με το δάπεδο απο άσπρα και μαύρα βότσαλα αλλά και τις αγιογραφίες του ζωγράφου Γρηγόρη απο τη Σύμη. Δώστε προσοχή στον Αγιο Χριστόφορο που έχει κεφάλι ζώου. Λένε οτι είναι σκύλος. Μία φήμη λέει οτι είναι γάιδαρος. Δεν το έψαξα περισσότερο και κίνησα για πιο νότια, σε μια παραλία που μου πρότειναν αρκετοί Ροδίτες. Αυτή στο Γεννάδι. Απίστευτη παραλία. Δεν ήθελα να βγώ απο την θάλασσα.
Η μάσα είναι απο τα πιο σημαντικά πράγματα στις διακοπές. Αν δεν προσέξεις θα σου κοστίσει ή θα φάς κάτι που απλά μασιέται. Εδώ έκλεψα. Σε αυτό το νησί έτυχε να κάνω φαντάρος. Στον ένα χρόνο που κάθησα στη Ρόδο, είχα χρόνο να την περπατήσω. Περπατώντας λοιπόν σε μία έξοδο μου στην παλιά πόλη, σε κάποιο στενάκι ανακάλυψα μια ταβερνούλα με μαγειρευτά σε ένα στενάκι στην παλιά πόλη. Παίδες, το καλύτερο γιουβέτσι που έφαγα ποτέ μου. Επιστρέφοντας ως τουρίστας πλέον στο νησί έβαλα σκοπό να βρώ αυτό το μαγαζάκι, που το έχει ένας ευγενικός γεράκος. Ταλαιπωρήθηκα αλλά μόλις έστριψα σε ένα μικρό στενάκι και έπεσα επάνω του είπα, "έλα ρε hobbista, θα φάς καλά απόψε". Όπερ και εγέννετο. Το μοσχαράκι στο γιουβετσάκι έλιωνε. Και με το τυράκι επάνω... ΚΟΛΑΣΗ, ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ!!!!!! Αν θέλεται δε να συνοδέψεται την μπυρίτσα, προτείνω ανεπυφύλακτα τυρί σαγανάκι. Δεν περιγράφω άλλο....
Για να μην ταλαιπωρηθείτε πολύ, το στενάκι λέγεται Πλάτωνος. Αν συνεχίσεται σε αυτό το στενάκι, ίσως μπείτε στην πιο ενδιαφέρουσα γειτονία της πόλης, όσο αφορα το θέμα φαγητό, ποτό, διασκέδαση. Θα με θυμηθείτε. Αποφύγεται τα μαγαζιά πάνω στον κεντρικό δρόμο. Ολο κακάρισμα και απο αυγό τίποτα. Επίσης καλή πρόταση για πρωινό και καφέ, είναι στον Σουηδικό φούρνο κοντα στο γήπεδο του Διαγόρα και στον Φινλαδικό φούρνο στους 100 Φοίνικες. Θα πάθεται ζημιά. Γιατί όμως Φινλαδικός και Σουηδικός; Κάποιοι τουρίστες απο αυτές τις χώρες έμειναν στην Ρόδο και έκαναν επιχειρήσεις με το στύλ της πατρίδας τους. Επίσης μην ξεχάσεται να δοκιμάσεται στην περιοχή του γηπέδου του Διαγόρα το παγωτο του Ελληνα Mike και του Τούρκου της Στάνης. Γεύση πεπόνι, γιαούρτι με μέλι, καρπούζι, και ο κόσμος να κάνει ουρά για να δοκιμάσει.
Για το τέλος αφήνω την Ακρόπολη της Ρόδου. Με τον ναό του Απόλλωνα, το αρχαίο θέατρο και το στάδιο. Είναι το μόνο αξιοθέατο στην Ρόδο που έχει ελεύθερη είσοδο και ο κόσμος τρέχει ελεύθερα στο στάδιο οποιαδήποτε ώρα. Σας προτείνω να πάτε κατα την δύση του Ηλίου. Ακριβώς απέναντι, παιρνώντας το δρόμο, βρίσκεσται στην κορυφή ενός υψώματος, που βλέπει απο την πόλη της Ρόδου μέχρι το αεροδρόμιο και φυσικά το απέραντο γαλάζιο. Μπορώ να συγκρίνω το ηλιοβασίλεμα μόνο με αυτό της Σαντορίνης. Η φωτογραφία είναι απο αυτήν την περιοχή. Τραβηγμένη απο το ναό του Απόλλωνα. Οπως καταλάβατε του έδωσα και κατάλαβε. Ελπίζω να έδωσα κάποια μυρωδιά απο τις ομορφιές αυτού του νησιού.
Καλό καλοκαίρι!