Η Αταλάντη, είναι η κορυφαία δημιουργία στη σύντομη ζωή και καριέρα του Jean Vigo, του αισθητικού αυτού κινηματογραφιστή. Η ταινία, αφηγείται την ιστορία του γαμήλιου ταξιδιού ενός καπετάνιου με το ποταμόπλοιό του, την Αταλάντη. Ένα μαγικό ποταμίσιο παραμύθι για τη Juliette και τον Jean, ένα νιόπαντρο ζευγάρι που μπαρκάρουν ακολουθώντας την παλίρροια που θα τους οδηγήσει στο Παρίσι. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, συναντάμε την Dita Parlo, όνομα της εποχής και τον Jean Daste. Μαζί τους, ταξιδεύουν ένας μισότρελος ναύτης, μια εκπληκτική φιγούρα που την ερμηνεύει ο Ελβετός ηθοποιός Michel Simon, ένα τσούρμο γάτες και ένα παιδί.
Η δομή της ταινίας είναι επεισοδιογραφική, η δραματουργία της κωμική, μα συνάμα και οραματική. Ποιητικός ρεαλισμός, λυρισμός και κωμικά επεισόδια σε μια ταινία που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το σύνολο του γαλλικού αλλά και του παγκόσμιου σινεμά. Μια από τις μεγαλύτερες σπουδές στον έρωτα με ονειρικές σκηνές και σουρεαλιστικά στοιχεία. Στοιχεία που την καθιστούν ένα αληθινό λαϊκό αριστούργημα, χαρακτηριστικό φιλμ, μιας μεταβατικής εποχής από τον βουβό στον ομιλούντα κινηματογράφο.
Και όλα αυτά υπό τους ήχους ενός υπέροχου soundtrack. Ο Ζακ Πρεβέρι μάλιστα, έγραφε χαρακτηριστικά, ότι η μουσική του Jaubert για το αριστούργημα του Jean Vigo, L' Atalante, “συνόδευε ακούραστα και αδιάλλακτα τις εικόνες στην οθόνη. Εκείνες πάλι, μαγεμένες από την τόσο ωραία και τόσο πιστή μουσική, τη συνόδευαν με τη σειρά τους”.
Μπορεί άραγε, ένας σκηνοθέτης που πέθανε σε ηλικία 29 ετών, που γύρισε μόνο 4 ταινίες, εκ των οποίων μία μόλις κανονικής διάρκειας, την L' Atalante, να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της Ευρωπαϊκής κινηματογραφίας; Και όμως η ταινία του Jean Vigo, υπάρχει σταθερά στην λίστα των 100 καλύτερων ταινιών από καταβολής κινηματογράφου!
Σ' αυτό το φιλμ δείχνοντας συγκεκριμένες βασικές πλευρές της πόλης, ένας ολόκληρος τρόπος ζωής οδηγείται στο εδώλιο. Οι τελευταίοι ρόγχοι μιας κοινωνίας τόσο χαμένης στη φυγή της, που σε αρρωσταίνει και σε στρέφει προς την επαναστατική λύτρωση...
Για την ιστορία, να πούμε ότι η Αταλάντη είναι μία φορτηγίδα από αυτές που μέχρι και σήμερα διασχίζουν τους ποταμούς και τα κανάλια της Κεντρικής Ευρώπης, μεταφέροντας αγαθά από πόλη σε πόλη. Καπετάνιος είναι ο νεαρός Jean, με πλήρωμα τον πολύπειρο και πολυταξιδεμένο λοστρόμο και τον μικρό μαθητευόμενο του καραβιού. Τα πράγματα αλλάζουν άρδην, όταν ο καπετάνιος παντρεύεται μια κοπέλα ενός παρόχθιου χωριού και την φέρνει να συγκατοικήσει και να ταξιδεύει μαζί τους στο καράβι.
Η μεγάλη αγάπη από τη μία όμως και η ανάγκη για γνωριμία του κόσμου από την άλλη, φέρνουν τη ζήλια, τον εγωισμό, την απερισκεψία. Χωρισμός και επανένωση θα ακολουθήσει με την συμβολή του πολυμήχανου λοστρόμου. Κάπως έτσι, ο ανδροκρατούμενος μέχρι τότε μικρόκοσμος αλλάζει. Τα ψυχρά πλάνα ντοκιμαντέρ, σε αντίθεση με τις έντονα ονειρικές εικόνες, συνθέτουν έναν ύμνο στον ρομαντικό έρωτα που ζει ένα ζευγάρι. Ένα ζευγάρι που τουλάχιστον αρχικά δεν εκφράζει κανένα ιδανικό και κανένα αρχέτυπο.
Από το τετριμμένο λοιπόν θέμα ενός love story που του δόθηκε, ο Vigo, δημιούργησε το τελευταίου φιλμ L' Atalante, που ξεπέρασε κατά πολύ την εποχή του. Σε μια περίοδο όπου ο αμερικανικός κινηματογράφος προβάλλει όμορφους και άψογους ανθρώπους, ο Vigo δεν κρύβει το άσχημο, κάνοντας τους χαρακτήρες του πιο αυθεντικούς. Το τελικό αποτέλεσμα δεν κυκλοφόρησε ποτέ ολοκληρωμένο στην εποχή του, αντιθέτως κατακρεουργήθηκε με στόχο να γίνει πιο εμπορικό. Παρουσιάστηκε με τον τίτλο “Le Chaland qui Passe” από ένα διάσημο τραγούδι της εποχής από το οποίο και υποτίθεται ότι είχε εμπνευστεί η ταινία.
Ο Jean Vigo, γεννήθηκε το 1905 στη Γαλλία. Πατέρας του ήταν ο δηλωμένος στρατευμένος αναρχικός Miguel Almereyda, ο οποίος πέθανε στη φυλακή το 1917 κάτω από “αδιευκρίνιστες” συνθήκες και μητέρα του η Emily Clero. Κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας έγιναν εμφανή τα πρώτα σημάδια φυματίωσης, αρρώστια από την οποία και τελικά πέθανε το 1934 σε ηλικία 29 ετών... Μεγάλωσε με το όνομα Jean Sales λόγω του στίγματος που έφερε το επίθετο του πατέρα του, χρησιμοποιώντας το πραγματικό του επίθετο μόνο αφότου τελείωσε το λύκειο. Το 1926 γνώρισε και έπειτα παντρεύτηκε την Elisabeth “Lydoy” Lozinska.
O Jean Vigo, ήταν μέλος της Ένωσης Επαναστατικών Συγγραφέων και Καλλιτεχνών από το 1932 και είχε σχέση με τους αναρχικούς, ιδιαίτερα με την Jeanne Humbert, την οποία και θεωρούσε “πνευματική μητέρα” του. Το έργο και η παρακαταθήκη που άφησε, άρχισε να έρχεται στην επιφάνεια, μόλις στις αρχές του 1990...
“Μπαίνοντας στην κινηματογραφική αίθουσα δεν ήξερα καν ποιος είναι ο Jean Vigo. Βλέποντας όμως την ταινία, με συνεπήρε τρελός ενθουσιασμός για τη δουλειά του!” Francois Truffaut