Είσαι βροντή
του χειμώνα
χαϊδεμένη

Κοίτα!
Λιμνάζουν οι αστραπές
εντός σου

Θεέ μου!
Η παγωνιά
τα βλέφαρά μου στάζει

Καταφύγιο αξεπέραστο
με ονειρεύεται

Στην απεραντοσύνη
της βροχής
πόσους κύκλους
ακόμη θα κάνω;

Αγρυπνούν οι θύμισες απόψε
Εικόνα ανεξίτηλη
με κινηματογραφεί

Και η φωνή…
Ψιχαλίζει καρδιά!

«οι σκέψεις μου φτερά μουσικής, πετούνε ανατολικά»