chat
pop out   pop out
  now playing: orxata sound system - nai ti su
loading...
feed twitter facebookmyspace flickr youtube
zine
radio
blog
about
free broadcasting universe | zine | αρχείο τευχών | σημεία διανομής

τεύχος 18 - [Ιούνιος 13, 2010]  



το ημερολόγιο ενός τρελού [comzeradd]

“Δημοκρατία δεν σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει το δίκιο. Σημαίνει πως έχει το δικαίωμα να κυβερνάει.” ~ U. Eco.

Μάθαμε όλοι (ή σχεδόν όλοι) για τα νέα οικονομικά μέτρα, απόρροια του ΔυΝηΤικού εκβιασμού, και ανατριχιάσαμε (εντάξει ίσως εκτός απ' αυτούς που ωφελούνται απ' αυτά), αλλά κυρίως αυτό που μάθαμε, τουλάχιστον όσοι δεν έχουμε βασίσει την ενημέρωση μας στα παραδοσιακά media και έχουμε επαφή με την κοινωνία είτε στον δρόμο [1] είτε από ανεξάρτητα (κυρίως ψηφιακά) μέσα, είναι πως η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας είναι αντίθετη με αυτά (και υπάρχουν ουκ ολίγες δημοσκοπήσεις που το επιβεβαιώνουν).

Υπάρχει άραγε ποιο ξεκάθαρη απόδειξη πως η καραμέλα της δημοκρατίας έχει λιώσει; Είναι σαφές (και όσοι συμμετείχαν στις τελευταίες μαζικές πορείες το χουν κατανοήσει καλύτερα) πως τα μέτρα δεν είναι απλώς αντίθετα με το συμφέρον της κοινωνίας, αλλά αντίθετα και με τη βούληση της.

Θα μπορούσα να σταθώ και σ' άλλα πράγματα για να στοιχειοθετήσω τον ισχυρισμό μου. Όπως την τροπολογία που προστέθηκε στο νομοσχέδιο των νέων μέτρων και δίνει την εξουσία στον υπουργό οικονομικών να υπογράφει διεθνείς συμβάσεις με άμεση ενεργοποίηση παρακάμπτοντας το κοινοβούλιο (έστω και αυτό το κοινοβούλιο της μειοψηφίας [2]). Θα μπορούσα να σταθώ στην καταστολή και τη χρήση πολεμικών μεθόδων (χημικά). Αλλά είναι μάλλον περιττό για να αποδείξω τον συλλογισμό μου.

Αρκετοί προσπάθησαν (και προσπαθούν) να μας πείσουν πώς τα νέα μέτρα ήταν μονόδρομος (και μάλιστα με εκβιαστικό τρόπο) και πως δεν υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις, είτε γιατί τις αγνοούν [3], είτε γιατί απλώς έχουν άλλες προτεραιότητες [4], αλλά δεν απαντούν σ' αυτό που θέτω. Όλα αυτά δεν απαντούν στο αν έχουμε δημοκρατία, αλλά στο γιατί δεν έχουμε.

Ας το πάρουμε απόφαση λοιπόν και ας σταματήσουμε να υποτιμούμε τη νοημοσύνη του κόσμου. Κάποιοι βέβαια το λένε ευθέως, αλλά άλλοι ακόμα προπαγανδίζουν το φαντασιακό της δημοκρατίας. Ε λοιπόν αυτό μας τέλειωσε οριστικά.

"Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρεύεται την ανάγκη, το όνειρο γίνεται αναγκαίο. Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της σύγχρονης αλυσοδεμένης κοινωνίας, που δεν εκφράζει τελικά παρά την επιθυμία της να κοιμηθεί. Το θέαμα είναι ο φρουρός αυτού του ύπνου." ~ G. Debor

 

Παραπομπές
[1] http://bit.ly/czagriots
[2] http://autoverse.net/p/208
[3] http://autoverse.net/p/368
[4] http://autoverse.net/p/377
[5] http://bit.ly/repgr

technocrat escaping