"Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους ένας πέθαινε από αηδία...
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία...."

Κώστας Καρυωτάκης

"καλώς ήρθες στον κόσμο... εδώ όλα είναι έτοιμα, όλα για σένα... τα πάντα έχουν γίνει πριν από σένα για σένα... ζήσε μέσα στον κόσμο που σου έχω φτιάξει... να, δε θα χρειαστεί να κουραστείς μια στάλα... συνήθισε στα απλά, μην κουράζεσαι… στη βλακεία της εικόνας, στο τίποτα του ήχου, στα λόγια τα ψεύτικα, τα ανούσια... είναι όμορφα, μην ακούς τι λένε… μην παιδεύεις το μυαλό σου με τα παραπέρα... αυτά είναι για τους ηλίθιους... κοιμήσου, κοιμήσου, πέσε σε ύπνο βαθύ... θα σκέφτομαι εγώ για σένα, μην κουράζεσαι... αυτός είναι ο κόσμος που σου πρέπει... χαρούμενος, απλός, φορτωμένος με πλαστικά, πολύχρωμα στολίδια... μην ψάχνεις παραπέρα, μην αμφισβητείς, μην κρίνεις... κι όλα θα πάνε καλά... θα πεθάνεις ήρεμα στα βαθιά σου γεράματα, δε θα νιώσεις ποτέ πώς είναι να έχεις ένα γεμάτο, αόρατο πιστόλι στον κρόταφο, πώς είναι να σε σημαδεύει μια σφαίρα στην καρδιά... όλα θα πάνε καλά, στο υπόσχομαι... δεν θα σε απασχολεί τίποτα, στ' ορκίζομαι... μη μιλάς, μη μιλήσεις ποτέ σου... θα είναι σε βάρος σου... μόνο εγώ νοιάζομαι για σένα... μην ψάχνεις αλλού να βρεις ό,τι ζητάς, σου τα προσφέρω όλα εγώ, έτοιμα, επεξεργασμένα, μασημένα... όλα πλέον είναι "προκάτ", έτσι δεν το λένε...; η ζωή σου είναι προκατασκευασμένη, απλά κομμάτια που θέλουν μόνο συναρμολόγηση, χωρίς εγχειρίδιο, δεν σου χρειάζεται, είναι το ίδιο για όλους... με ρωτάς για τους "Άλλους", αυτούς που δεν αρκούνται... αυτοί είναι τρελοί, εσύ δεν είσαι όμως, έτσι...; ...τι, ακούς τις φωνές τους; κλείσε τα αυτιά σου, δέσε τα μάτια σου, γύρνα την πλάτη, δέξου τα ΟΛΑ, μ' ακούς; τι, φοβάσαι, θες να ξεφύγεις; από ποιον, από μένα; για προσπάθησε! τι πίστεψες αλήθεια, ποιος νόμισες πως ήσουν; είσαι ένα ΤΙΠΟΤΑ, ένα ΜΗΔΕΝ, ένα απλό εξάρτημα στη μηχανή μου, πλαστικό, άχρωμο, φτηνό! ένα απλό μεμονωμένο περιστατικό! ανά πάσα στιγμή μπορώ να σου αφαιρέσω τη ζωή, δεν έχει καμιά αξία η ύπαρξή σου, το κατάλαβες; ... έλα, μην κλαις... δεν το εννοούσα... μόνο θόλωσα, ήμουν σε σύγχυση... ό,τι σου έμαθα μέχρι τώρα ήταν αλήθεια, μόνο εγώ νοιάζομαι για σένα... ωραία... ηρέμησε.. όλα είναι εντάξει… δεν είναι καλύτερα έτσι...; αφού σου το 'πα... κοιμήσου, κοιμήσου... και θα ‘μαι ΜΟΝΟ ΕΓΩ εδώ για σένα... κοιμήσου... βαθιά…"