Λυτρωτικός εναγκαλισμός του απείρου
αιχμαλωτίζει τη ψυχή στην αιωνιότητα
κραυγές ηδονικού ψιθύρου
παρασύρουν σε βάθη αλησμόνητα

Ονειρικές οι συναντήσεις του αέναου
κυοφορούν στιγμές του αθέατου
καθώς το παλλόμενο σφρίγος της νιότης
αργοσβήνει στις εκβολές μιας ανεξήγητης ώσης
……….αγάπης ενιαυτού.

Τα βλέμματα αρμενίζουν σε ανεξερεύνητους ήχους
μιας ανακάλυψης
ή ενδύονται πτυχές μιας ατέρμονης περιπλάνησης
σε σώματα που ενώνονται με όραμα,
το απροσπέλαστο ρέμβος της ηδονής
καθώς ασθμαίνοντας ακροβατούν οι δήμιοι
της αναμονής.

Ώσπου έξαφνα ο χρόνος διαρρέει
και ο στοχασμός στο ναρκισσισμό του «πρέπει» καταρρέει
άηχες οι κραυγές του «για πάντα»
ξεψυχούν στο απόλυτο ΕΝΑ
εκεί που κηδεύονται οι αναμνήσεις
του «μαζί» και του «με εσένα».