Κάθε νέο πρωινό προσθέτει αφαιρέσεις στο υπόλοιπο της ζωής.
Σειροδετήσεις από μικρές ασήμαντες υποχρεώσεις
κι οι αλλότριες ευθύνες,
δεσμοφύλακες μεγάλων αποφάσεων.
Κάθε νέο πρωινό αφυπνίζεται ο ύπνος των επιβεβλημένων χρεών,
το τίμημα του “ανήκειν”.
Αγνοούμε ή δήθεν εξορίζουμε το μετρήσιμο του σύντομου χρόνου μας,
επιλέγουμε την αποχή
απ’ την πραγματική “εθελουσία” μας.
Κάθε νέο πρωινό ανοίγουμε τα βλέφαρα
σφραγίζοντας ερμητικά τα παράθυρα της ψυχής μας.
κάθε νέο πρωινό [σταυρούλα]








