Έγειρε,
μικρό παιδί σε δροσερό ακρογιάλι
Καλοκαιριού, νυχτιά ζεστή

Έσυρε ψηλά το βλέμμα,
στα βαθιά σκοτάδια
Είδε τα μύρια άστρα, θαύμασε κι απόρησε
Τόσο φως, τόσο μακρυά!

Γύρισε το βλέμμα χαμηλά
Στο μαύρο νερό που κύκλωνε τη γη
Μέτρησε τις μικρές ψαρόβαρκες
Στάλαζαν μέλι το φως
Στα σκοτεινά μονοπάτια της θάλασσας

Ήρθε η αύρα της θάλασσας
Χάιδεψε τα δροσερά μάγουλα
Πέρασε μέσα απ’ τα πυκνά μαλλιά
στις μακριές βλεφαρίδες  στάθηκε
άφησε δυο στάλες δροσιά

Έκλεισε τα μάτια του,
Της  θάλασσας τα παραμύθια
Για λίγο άκουσε
Σαν αγγελούδι κοιμήθηκε
Πρώτη φορά κάτω απ’ τ’ άστρα.

Στο γιο μου, που κοιμήθηκε κάτω απ’ τ’ άστρα στο Μεγανήσι
30/7/2011