Ένα καλοκαίρι όπως όλα τα άλλα, λίγο παλιά, ίσως πολύ παλιά. Ένα καλοκαίρι που όλος ο κόσμος μαθαίνει τον Ιταλό ποδοσφαιριστή Toto Schillaci, πρώτο σκόρερ στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στην Ιταλία το 1990. Ένα καλοκαίρι που ο κόσμος άκουγε το Dub Be Good To Me των Beats International, το Groove Is In The Heart των Deee-Lite και το Blue Sky Mine των Midnight Oil μεταξύ άλλων.
Κάπου στην Αθήνα ένα παιδί στα δώδεκα, παρακολουθώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο, παίζει σε αλάνες και στο παλιό εργοστάσιο της Παπαστράτος στη Νέα Σμύρνη. Ένα παιδί που με τους φίλους του υποδύονται ότι είναι ένας Caniggia, ένας Maradona, ένας Schillaci, ένας Matthäus ή ένας Van Breukelen. Ένα Παγκόσμιο Κύπελλο που του άλλαξε όλο το καλοκαίρι. Είχε ζητήσει από τους γονείς του να τον πάνε κατασκήνωση, αντί μετά το τέλος των μαθημάτων τον Ιούνιο, μετά το τέλος των αγώνων τον Ιούλιο.
Μέσα Ιουλίου, γωνία Τρίτης και Δέλτα στο Ελληνικό, έξω από το κολέγιο που διοργάνωνε την κατασκήνωση στο Τολό κοντά στο Ναύπλιο. Μια κατασκήνωση που είχε το κακό ότι λόγω αγγλόφωνου κολεγίου είχε 2 ώρες αγγλικά την ημέρα. Τα τμήματα του όμως είχαν το θετικό ότι ήταν ο καλύτερος τρόπος γνωριμίας με άλλους κατασκηνωτές. Όπως επίσης και οι έξοδοι μετά το βραδινό, όπου μπορούσαν οι μεγαλύτεροι να πάνε για βόλτα στο Τολό. Disco, βόλτες στην παραλία και το βασικότερο όλων, τα ηλεκτρονικάδικα.
Στους συμμαθητές του παιδιού που λέγαμε, ήταν και τρεις αδερφές. Μαθήματα που δεν ήταν τα τυπικά, όλα γινόντουσαν με παιχνίδι, κυνήγι θησαυρού, σταυρόλεξα, παιχνίδια ρόλων και οτιδήποτε μπορούσε να συνδυάσει γνώση και καλοκαίρι. Ένα παιχνίδι που παιζόταν συχνά γιατί έβγαζε πολύ γέλιο στους κατασκηνωτές, ήταν το εξής: ζευγάρια όπου ο ένας από τους δύο διαλέγει ένα χαρτάκι που έλεγε να έρθουν σε επαφή κάποια μέρη του σώματος, cheek to cheek, leg to arm, belly to head και άλλα. Αυτό που είχε τις περισσότερες ζητωκραυγές ήταν το nose to nose. Ήταν το πιο αμήχανο γιατί οι μύτες εφάπτονταν και τα στόματα ερχόντουσαν πολύ κοντά. Όταν ο δάσκαλος τυχαία διάλεγε το παιδί, την Νίκη, την μεγαλύτερη αδερφή, η Νίκη έβρισκε χαρτάκια που να λένε nose to nose, έτσι την 3-4 φορά οι  μύτες ήρθαν πολύ κοντά... Όταν έρχονται πολύ κοντά οι μύτες, έρχονται και τα στόματα και μετά κοκκινίζουν τα πάντα. Το πρώτο φιλί και η αμηχανία του, ειδικά αν γίνεται μπροστά σε 10-15 άλλους φίλους. Κάπως έτσι αρχίζεις να μαθαίνεις για το ουράνιο τόξο. Από την μια, γιατί εσύ πετάς στα σύννεφα, ο ήλιος λάμπει, δάκρυα χαράς κυλάνε και ένα τεράστιο ουράνιο τόξο σχηματίζεται.  Από την άλλη αλλάζεις χρώματα συνέχεια και στους άλλους γίνεσαι εσύ ένα ουράνιο τόξο.
Το παιχνίδι συνεχίστηκε κάποιες φορές ακόμα και εκτός μαθημάτων. Οι δυο εβδομάδες συνεχίστηκαν με βραδινές βόλτες, μπάνια και μαθήματα. Ο Toto ξεχάστηκε για εκείνο το καλοκαίρι από το παιδί αλλά και από τον υπόλοιπο κόσμο στο μέλλον. Το καλοκαίρι που τέλειωσε με βραδινή συννεφιασμένη βόλτα με βάρκα και κιθάρες από τους δασκάλους και ένα τραγούδι να έχει μείνει από κείνο το βράδυ...Το Let It Be των Beatles. “And when the night is cloudy, there is still a light, that shines on me, shine until tomorrow, let it be”.